Getest: deodorant van aluin

Een deodorant met slechts één ingrediënt. Geen palmolie, geen aluminiumchloorhydraat, geen alcohol of parfum. Alleen maar aluin. Ik wilde eens proberen of dat werkt!

Aluin

Tijdens mijn onderzoekje naar verschillende deodorants kwam ik onder andere aluin tegen. Aluin is een aluminiumzout met kalium of ammonium. De zouten komen van nature voor op aarde, maar worden ook synthetisch geproduceerd. Net als keukenzout is het een doorzichtig en geurloos kristal dat oplost in water.

Naast deo’s waar wat aluin in zit ter vervanging van aluminiumchloorhydraat, zijn er ook deodorants die uitsluitend uit een groot aluinkristal bestaan.

aluin

Waarom aluin?

De bacteriën die op je huid zitten, kunnen zich snel vermenigvuldigen als je gaat zweten en zorgen daarbij voor onaangename geurtjes. Aluin verlaagt de pH op je huid een beetje, waardoor die bacteriën niet zo goed kunnen groeien.

Vaak wordt er voor aluin gekozen om een aantal ingrediënten uit traditionele deodorants te vermijden. Dit zijn bijvoorbeeld alcohol, parfum en aluminiumchloorhydraat die mogelijk voor irritaties kunnen zorgen.

Er zijn fabrikanten die beweren dat aluin goed is, omdat het natuurlijk is en omdat het niet net zoals aluminiumchloorhydraat je poriën verstopt of zelfs je huid binnendringt en mogelijk borstkanker veroorzaakt. Maar zowel aluminiumchloorhydraat als aluin lossen op in water en daar komen aluminiumionen bij vrij. Als je alle aluminiumverbindingen liever wil vermijden, is aluin geen optie.

Zelf kwam ik bij aluin uit, omdat ik een deodorant zonder glycerine zocht. Glycerine wordt namelijk meestal uit palmolie gewonnen en eerder ontdekte ik al welke redenen er zijn om het gebruik daarvan te beperken.

Aluin als deodorant

In de eerste de beste drogist om de hoek vond ik aluin van twee merken die me beide niet bekend voorkwamen. Eentje van 80 gram voor 8 euro, de ander 120 gram voor 4 euro. Drie keer raden welke ik gekozen heb. Het merk is Crystal. Het andere merk had ook nog een spuitflesje met een paar kleine kristallen waar je dan zelf water bij moet doen, maar daarbij had ik het idee dat je vooral plastic verpakking koopt.

Bij thuiskomst las ik pas dat er kaliumaluin en ammoniumaluin is. Die van Crystal is ammoniumaluin, dus ik vermoed dat het duurdere kristal van kaliumaluin was. Van veel kaliumaluin wordt beweerd dat het een natuurlijk product is, terwijl het aluinkristal van Crystal in ieder geval synthetische ammoniumaluin is. Dat laatste zou volgens kletspraat op internetforums mogelijk voor irritatie zorgen, maar er lijkt verder geen verschil in werking te zijn.

aluin

De test

Het kristal is inderdaad geur- en kleurloos. Aluin breng je aan door het een beetje nat te maken en daarna over de huid te wrijven. Je voelt of ziet het eigenlijk niet, dus de eerste dag was ik wel een beetje zenuwachtig of het wel zou werken.

Ik ging meteen met een te dikke trui en winterjas aan op de fiets naar de andere kant van de stad om een potje veel te fanatiek te lasergamen. En ik zweet toch al zo snel! Tot mijn grote vreugde bleek ik niet te gaan stinken.

Na een paar dagen was ik al helemaal overtuigd. Geen enkele keer heb ik mezelf op een zweetluchtje betrapt, terwijl ik dat met mijn roller soms wel eens heb. Mijn kleren hoeven daardoor ook minder snel de was in. Geen geurtjes, geen vlekken, geen huidirritatie. Doordat het zweetlucht zo goed voorkomt, heb ik ook geen behoefte aan een camouflerende parfum in de deodorant. Dat vind ik heel prettig, want ik krijg nogal snel de kriebels van (sterke) geurtjes.

Dat je wat water nodig hebt bij het aanbrengen blijkt totaal geen probleem, want ik doe het ‘s ochtends thuis op. Ook als je ergens logeert of kampeert, is er altijd wel een kraantje. Dat het niet handig zou zijn voor onderweg is eigenlijk niet van belang, want het werkt echt de hele dag door.

Een onverwacht voordeel blijkt ook nog de prijs. Het leek misschien wat duur, maar zo’n kristal zou ongeveer een jaar mee moeten gaan. Een jaar! Na een paar weken gebruik, kun je niet eens zien dat mijn kristal überhaupt al gebruikt is. Dat wetende is ook zo’n twee keer zo duur kristal van kaliumaluin nog steeds goedkoper dan de meeste rollers en spuitbussen. En daarmee is het ook zeer verpakkingsarm.

aluin

Maar…

Toch zijn er nog twee dingen die me ervan weerhouden om aluin meteen aan iedereen aan te bevelen.

Ik heb het idee dat ik echt helemáál niet meer zweet en ondanks dat ik daar stiekem superblij om ben, voelt dat niet bepaald normaal. Moord ik nu niet ook allerlei goede bacteriën uit die me juist moeten beschermen? Vooralsnog heb ik geen last van verstopte poriën of huidirritatie en maak ik me ook niet zo druk om dat aluminium, maar is het echt geen probleem als ik niet meer zweet?

Daarnaast vraag ik me af hoe duurzaam het ‘oogsten’ en produceren van aluin is. Is de voorkeur voor het natuurlijke kaliumaluin wel terecht als er natuurgebieden beschadigd worden of mensen onder slechte omstandigheden moeten werken? Of worden er juist bij het synthetisch produceren schadelijke stoffen of grote hoeveelheden water of energie gebruikt? Ik heb er totaal geen idee van en daardoor durf ik niet te beweren dat aluin de ideale duurzame deodorant is.

Conclusie

Aluin als deodorant. Qua werking en gebruiksgemak is het fantastisch! Het enige wat me dwarszit, is dat ik niet weet of ik me zorgen moet maken om het feit dat het té goed werkt en dat ik nog niet weet onder welke omstandigheden aluin precies gewonnen wordt.

Nog meer materiaal voor vervolgonderzoekjes dus. Tot die tijd kan ik nog eindeloos vooruit met mijn huidige kristal en waag ik me wellicht nog eens aan de do it yourself-deodorant.

[Update: Inmiddels heb ik het aluinkristal al zo’n acht maanden in gebruik. De halve deo-roller die ik voor de zekerheid nog achter de hand gehouden had, heb ik nooit meer aangeraakt. Het kristal werkt perfect voor mij! Het idee dat ik helemaal niet kan zweten met aluin wordt regelmatig ontkracht, maar dat is eigenlijk wel een fijn idee. Sommige mensen schijnen op sommige momenten toch nog wat gewone deo naast hun aluinkristal te gebruiken, maar voor mij is aluin het meest betrouwbaar. Een keer of drie kwam het wel voor dat ik ineens een heel scherp zuur luchtje had – alleen als ik mijn neus in mijn oksel propte. Geen idee hoe dat kwam, maar even opnieuw wassen en smeren en dan was het weer oké. Mijn nieuwe kleren zijn bovendien nog helemaal vlekkeloos onder de armen. Nu alleen nog eens te tijd nemen – o ja, oeps – om uit te zoeken of die aluinkristallen eigenlijk wel duurzaam geproduceerd worden…]

Dit denken jullie ervan

  1. Interessant artikel, ik ben benieuwd naar je onderzoek over de duurzaamheid van aluin! Ik heb ongeveer een jaar geleden ook eens zo’n aluinblokje gekocht, maar heb hem nog nooit gebruikt, omdat ik niet echt wist hoe en bang was dat het niet zou werken. Ik ga hem misschien toch eens uit de kast halen en proberen! Momenteel maak ik m’n eigen deo naar het recept van Trash is for Tossers en die werkt ook echt heel goed.

    1. Ja, vooral proberen! Ik gebruik het nog steeds en ben er erg tevreden over.
      Goed om te horen dat een zelfgemaakte deo ook werkt. Ik zal dat recept er ook eens bijpakken als ik daarmee aan de slag ga 🙂

  2. Ik gebruik dezelfde aluindeo als die jij hier voorstelt. Ik ben er vrij tevreden van. Ik heb er dezelfde ervaringen mee al jij. Ik ben benieuwd wat jouw onderzoek naar de duurzaamheid van aluindeo oplevert. Ik zou nl. erg teleurgesteld zijn als blijkt dat het helemaal niet milieuvriendelijk is. Het is net daarvoor dat ik het heb gekocht. Dus die zelfgemaakte deo ga ik ook eens proberen. Ik probeer duurzamer te leven, maar het lijkt vaak een onmogelijke opgave. Neem nu bv. chocopasta. Dan hebben ze in de supermarkt chocopasta zonder palmolie, is de pot gemaakt van plastic, waardoor ik bijdraag aan de plasticberg. Dus moet ik kiezen: help ik de jungles om zeep met palmolie of help ik de oceanen om zeep met plastic? Om moedeloos van te worden.

    1. Ik heb me nog steeds niet echt verdiept in de duurzaamheid van aluin, maar mijn kristal gaat nu al bijna anderhalf jaar mee en is nog steeds nauwelijks geslonken. Als de productie niet echt duurzaam is, valt het uiteindelijk misschien nog wel mee als hij vijf jaar mee blijkt te gaan. En sowieso geen aardolie en palmolie, dat vind ik al heel wat.

      Die keuzes vind ik soms ook echt lastig. Een tijd geleden dacht ik echt bij elk product in mijn leven aan álles wat er minder duurzaam aan was. Dat is echt niet leuk meer. Ik probeer dan in te schatten wat het grootste verschil maakt en voor mezelf te bepalen wat ik belangrijker vind. Specifiek voor de chocopasta zou ik dan zonder palmolie kiezen, want allereerst denk ik dat de impact daarvan groter is en daarnaast kan ik er zelf voor zorgen dat het plastic niet in zee terecht komt. Soms is het wel een stuk lastiger, maar als ik de ‘grote dingen’ goed doe (weinig spullen kopen, geen vlees eten, niet vliegen), dan mag het met zo’n potje chocopasta of deo wel een keer minder perfect.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *